Tabblad Externe gegevens

Op het tabblad Externe gegevens kunt u de instellingen configureren voor het opslaan van celgegevens in de CaseView-database.

Opmerking: U moet Toegang tot externe gegevens inschakelen op het tabblad Algemeen voordat u het tabblad Externe gegevens kunt openen.

Gegevenstype

Selecteer het type gegevens om toegang te krijgen tot de systeemdatabases:

Wereldwijde mobiele gegevens (korte ID)
Gegevens uit formuliercellen (korte ID)
Wereldwijde mobiele gegevens (Long ID)
Gegevens uit formuliercellen (Long ID)
Wereldwijde mobiele data (systeem)
Formuliercelgegevens (Systeem).

De parameters 'Short ID' en 'Long ID' bepalen het maximale aantal tekens voor de waardevelden.

Mobiele data	Korte ID	Lang ID
Groep	12	22
Formulier	12	22
Identificatiecode	21	22

Algemene mobiele gegevens (korte ID, lange ID, systeem)

Systeemdatabase (alleen algemene celgegevens (systeem))

Selecteer het label van de systeemdatabase waartoe u toegang wilt krijgen. Dit label wordt toegewezen wanneer de database voor het eerst wordt geïdentificeerd in Document | Instellingen | Systeemdatabases.

Identificatiecode

Dit is de identificatiecode die wordt gebruikt voor het opslaan en ophalen van celgegevens uit de CaseView-database. Deze identificatiecode mag maximaal 21 tekens lang zijn als „Korte ID“ is geselecteerd, of maximaal 22 tekens als u „Lange ID“ gebruikt. Als de identificatiecode al in de database voorkomt, wordt deze in rode tekst weergegeven.

Interpreteren als berekening

Om een standaard CaseView-berekening toe te voegen aan het veld Identifier, vinkt u het selectievakje Interpreteren als berekening aan. Als dit vakje is aangevinkt, wordt het veld ‘Identifier’ geïnterpreteerd als een CaseView-berekening in plaats van als statische tekst. Hierdoor kan een gebruiker complexere koppelingen met CaseView-databases instellen of verwijzen naar waarden die door andere cellen zijn opgehaald.

Er zou bijvoorbeeld een invoercel kunnen worden aangemaakt waarin een gebruiker in de formuliermodus zelf de identificatiecode kan invoeren.

U kunt de berekening in het veld invoeren of op klikken om de berekeningseditor te openen.

Berekening van de belastingswaarde

Dit is de berekening die wordt gebruikt om de gegevens uit de CaseView-database in de cel in te voegen. Om het inkorten, het gebruik van hoofdletters of andere tekstbewerkingen te vergemakkelijken, wordt de databasewaarde zelf weergegeven door LINK(). Als er geen bewerking nodig is, moet deze berekening gewoon blijven staan als LINK().

Om bijvoorbeeld de waarde uit de database in te korten, volstaat een berekening zoals LTRIM(LINK()).

Bovendien kan de berekening worden gebruikt als standaardwaarde voor het databaseveld. Het resultaat van de berekening wordt opgeslagen in de database, maar wanneer de cel wordt overschreven door een invoer van de gebruiker, wordt in plaats daarvan deze overschreven waarde opgeslagen. Deze overschrijving wordt ook doorgevoerd in alle andere cellen die aan hetzelfde databaserecord zijn gekoppeld, zelfs als deze zich in andere documenten bevinden.

Berekening van de besparing

Dit is de berekening die wordt gebruikt om de gegevens te genereren die naar de CaseView-database worden geschreven. Normaal gesproken moet deze waarde op r(0)blijven staan. Als u de tekstopmaak standaardiseert voordat u de waarde naar de database schrijft, kan deze waarde in een berekening worden gebruikt.

Om er bijvoorbeeld voor te zorgen dat alle ingevoerde waarden in kleine letters worden opgeslagen, zou de berekening voor het opslaan van de waarde als volgt luiden: LOWER(r(0)).

Formuliercelgegevens (Korte ID, Lange ID, Systeem)

Terwijl waarden voor algemene celgegevens worden opgeslagen aan de hand van een identificatiecode, gelden er drie criteria voor waarden voor formuliercelgegevens. Elke waarde wordt opgeslagen onder een specifieke combinatie van waarden voor Groep, Formulier en Identificatie. Dit maakt een robuuster opslagsysteem mogelijk, aangezien identieke identificatiecodes kunnen worden gebruikt, mits deze aan unieke groepen of formulieren zijn toegewezen.

Systeemdatabase (alleen gegevens van formuliercellen (systeem))

Groep

Dit is het hoogste niveau van gegevensclassificatie in de CaseView-database. Dit kan worden gebruikt wanneer gegevens hiërarchisch worden geordend, in plaats van alleen afzonderlijke waarden als waarden in het algemene formulier in te voeren. In Working Papers zou bijvoorbeeld voor elk product van een bedrijf een aparte groep kunnen worden aangemaakt.

Klik op $images\lookbut2_shg.gif$ om de groep te selecteren. Als u ‘Standaard’ selecteert, wordt de cel gekoppeld aan de standaard CV-groepering voor het document. Deze standaardinstelling wordt ingesteld in de Working Papers/Time Document Manager. Selecteer het document en ga naar Document | Eigenschappen om de standaard CV-GROEPtoe te wijzen.

Formulier

Een formulier is een onderdeel van een groep. Hierdoor wordt de informatie binnen de Groep verder uitgesplitst. In Working Papers bijvoorbeeld: als er voor de producten van een bedrijf een groep bestaat, kunnen formulieren de modellen van elk van die producten zijn.

Identificatiecode

De identificatiecode is het record binnen de groepen en formulieren. In werkdocumenten zou de identificatiecode bijvoorbeeld kunnen bestaan uit de eigenschappen die zijn gekoppeld aan de modellen (formulieren) van de verschillende producten (groepen). Deze identificatiecode mag maximaal 21 tekens lang zijn als „Korte ID“ is geselecteerd, of maximaal 22 tekens als u „Lange ID“ gebruikt. Als de identificatiecode al in de database voorkomt, wordt deze in rode tekst weergegeven.

Opmerkingen:

Deze gegevens moeten worden ingevuld in de volgorde: Groep, vervolgens Formulier en ten slotte Identificatiecode. De velden ‘Formulier’ en ‘Identificatiecode’ zijn pas beschikbaar nadat het voorgaande veld is ingevuld.
Als u Doc-ID gebruiken selecteert, worden de gegevens voor de groep en het formulier ingevuld op basis van de standaardinstellingen van het document. Daarom is Identifier beschikbaar, ook al lijken Group en Form leeg te zijn.

Interpreteren als berekening

Om standaard CaseView-berekeningen toe te voegen aan een van de velden in de groep, het formulier of de identificatie, vinkt u het selectievakje Interpreteren als berekening aan.

U kunt de berekening vervolgens in het veld invoeren of op klikken om de berekeningseditor te openen.

In het volgende voorbeeld wordt, wanneer deze identificatiecode wordt gebruikt, het celnummer opgehaald.

Groep	"ABC-formulier"
Formulier	"formD"
Identificatiecode	Cellno()

Opmerkingen:

Wanneer de berekening in een cel afhankelijk is van een andere cel, wordt de berekening eerst uitgevoerd in de bovenliggende cel.
Als dit selectievakje niet is aangevinkt, worden de gegevens in deze velden uitsluitend als tekst behandeld.

Gebruik document-ID

Selecteer deze optie om automatisch de standaardwaarde DOCIDGROUP toe te wijzen als de groepswaarde en de Document-ID van het huidige document als het formulier. Voer de gewenste database-identificatie in het veld Identificatie in.

Opmerkingen:

De identificatiecode van het huidige document vindt u in het dialoogvenster Eigenschappen voor het huidige document in de Working Papers/Time Document Manager.
Als Doc-ID gebruiken is geselecteerd, worden de velden „Groep“ en „Formulier“ leeg en grijs weergegeven, ook al zijn deze waarden toegewezen.
Wanneer het selectievakje Interpreteren als berekening is aangevinkt, is het selectievakje Doc-ID gebruiken niet beschikbaar.

Berekening van de belastingswaarde

Dit is de berekening die wordt gebruikt om de gegevens uit de CaseView-database in de cel in te voegen. Raadpleeg het gedeelte ‘Global Cell’ hierboven voor meer informatie.

Berekening van de besparing

Dit is de berekening die wordt gebruikt om de gegevens te genereren die naar de CaseView-database worden geschreven wanneer de celwaarde wordt gewijzigd, hetzij door een berekening, hetzij door gebruikersinvoer. Raadpleeg het gedeelte ‘Global Cell’ hierboven voor meer informatie.

Opmerkingen:

Het gedrag van de functie Externe gegevens is enigszins aangepast voor pop-upcellen, waarbij meer gegevens worden opgeslagen. Om selectiegegevens te bewaren en om het mogelijk te maken de verschillende inhoudselementen (Weergave, Alternatief en Index) van een pop-upcel op te halen, wordt er een versie opgeslagen in de CaseView-database in een gecomprimeerd formaat met de volgende structuur:

XXXXXX|YYYYYY|Z?|W?

Met andere woorden: XXXXXX en YYYYYY zijn indexnummers van zes tekens voor twee verschillende artikelen. Deze moeten uit zes tekens bestaan, waarbij indexnummers met minder dan zes cijfers met nullen moeten worden aangevuld. Als het artikelnummer bijvoorbeeld 4235 is, voert u 004235 in. Als het een negatief getal is, voert u -04235 in.

Dit formaat maakt het ook eenvoudiger om sjablonen bij te werken, aangezien er items kunnen worden toegevoegd en verwijderd, en het programma op basis van de index zal proberen het overeenkomende item te vinden. Er is een functie TOKEN() gemaakt die samen met de functie CVDATA() kan worden gebruikt om dit soort gegevens te parseren voor gebruik in CaseView-berekeningen. Voor systeemdatabases kan de functie CVDATAC() worden gebruikt.
Om een berekende waarde uit een extern document naar de database te schrijven:
1. Als de waarde in de database wordt overschreven (OVR=Y), wordt de waarde uit de database gebruikt. Stel daarom de optie Berekening van de waarde laden in met de berekeningsformule, zodat het resultaat als waarde voor de cel wordt gebruikt.
2. Stel de optie Berekening waarde opslaan in op r(0) om de waarde op te slaan.

Gerelateerde onderwerpen

Cel bewerken